صرافی شبکه ای (Nested Exchange) چیست؟

0

صرافی شبکه‌ای یا Nested Exchange یک شخص ثالث یا واسط است. اکثر ما از واسطه‌ها استفاده کرده‌ام. مثل ای بی (eBay) یک واسطه بین افراد و محصولاتی است که می‌خواهند بخرند. ریلتور (Realtor) است. بانک‌ها نیز واسطه‌ای برای دریافت و ارسال پول در سطح بین‌المللی هستند. صرافی‌های ارز دیجیتال نیز نوعی واسطه هستند اما بر خلاف بانک‌ها، مشتریانشان را نمی‌شناسند.

صرافی شبکه‌ای یک صرافی است که در محبوب‌ترین پلتفرم‌های کریپتو حساب کاربری دارد و به مشتریان خود اجازه می‌دهد از طریق این حساب‌ها معامله کنند. این صرافی پلی بین کاربران و حساب‌هاست که باعث می‌شود کاربران حس کنند این صرافی در حال انجام همه معاملات است. در ادامه بیشتر با جزییات عملکرد صرافی‌های شبکه‌ای آشنا می‌شویم.

صرافی شبکه ای (Nested Exchange) چیست؟

عملکرد صرافی شبکه‌ای بسیار ساده است. آن‌ها روی یک صرافی ارز دیجیتال قانونی حساب باز کرده و از آن حساب برای ارائه خدمات به مشتریان خود استفاده می‌کنند. گاهی این صرافی‌های شبکه‌ای با عنوان صرافی‌های فوری شناخته می‌شوند و گاهی چندین حساب کاربری در چندین صرافی مختلف دارند.

پلتفرم‌های صرافی شبکه‌ای هیچ دستگاه مبادله‌ای از خودشان ندارند و برای انتقال کریپتو از خدمات سایر صرافی‌ها استفاده می‌کنند و به ازای هر معامله کمیسیون می‌گیرند. آن‌ها پلی بین کاربران و سایر تامین‌کنندگان خدمات هستند.

برخی از این صرافی‌ها از مشتریان خود مدارک شناسایی می‌خواهند اما برخی هیچ فرآیند امنیتی ندارند. بنابراین تبدیل به گزینه محبوب کلاه‌برداران و پول‌شویان می‌شوند. برخی از این صرافی‌های شبکه‌ای حتی خدمات خرید حضوری کریپتو با استفاده از پول نقد را هم ارائه می‌کنند. به‌این‌ترتیب یکی از گزینه‌های مناسب برای انتقال دارایی بین سازمان‌های تروریستی و سایر افراد خرابکار  هستند.

مثلاً اگر بخواهید در یک صرافی شبکه‌ای مقداری اتریوم را با سولانا معامله کنید. درخواست را ارسال می‌کنید و صرافی شبکه‌ای اتریوم را از شما می‌گیرد و سولانا را از پلتفرم میزبان دریافت می‌کند. معمولاً این صرافی‌ها تمام تلاش خود را می‌کنند تا منبع تأمین رمزارزها مخفی بماند.

عملکرد شبکه ای یا تودرتو چگونه است؟

صرافی شبکه‌ای

صرافی شبکه‌ای یا Nested Exchange زمانی ایجاد می‌شود که یک ارائه‌دهنده خدمات مالی (مثل صرافی ارز دیجیتال) در یک موسسه مالی دیگر حسابی باز می‌کند تا به مشتریان خود خدمات‌رسانی کند. دارنده حساب نقش رابط را دارد و توسط حساب‌های تودرتو یا شبکه‌ای به کاربران خود خدمات می‌دهد. این مسئله به دلایل زیادی اتفاق می‌افتد. مثلاً زمانی که بانکی در یک کشور، خدمات بانکی خود را به بانکی در کشور دیگر ارائه می‌کند با عنوان بانک خبرنگاری شناخته می‌شود.

فردی را در نظر بگیرید که می‌خواهد پول را از ایالات‌متحده به یک حساب بانکی در استرالیا منتقل کند. ممکن است بانک محلی قادر به انجام این کار نباشد اما می‌تواند برای این کار از یک بانک خبرنگار کمک بگیرد. بانکی که در ایالات‌متحده قرار دارد درخواست انتقال وجه مشتری را از طریق حساب تودرتویی که در بانک خبرنگار دارد پردازش می‌کند.

دراین‌بین بانک خبرنگار باید در مورد بانک‌هایی که با آن‌ها کار می‌کند مراقب باشد چون اساساً مشتریان آن‌ها را نمی‌شناسد بنابراین لازم است به بانکی که حساب شبکه‌ای دارد اعتماد کند.

تفاوت های بین صرافی غیر متمرکز و صرافی شبکه ای

این دو در نگاه اول شباهت‌هایی دارند. صرافی‌های غیرمتمرکز فرآیند شناخت کاربر یا KYC ندارند و این فرآیند در صرافی‌های شبکه‌ای یا خیلی ضعیف است یا اصلاً بکار نمی‌رود. اما تفاوت این صرافی‌ها در نحوه انجام تراکنش‌هاست. یک صرافی غیرمتمرکز خریدار و فروشنده را مستقیماً از طریق استخرهای نقدینگی به هم متصل می‌کند و هیچ‌گاه مسئولیتی در قبال ارزهایی که معامله می‌شوند ندارد. بلکه قراردادهای هوشمند این فرآیند را مدیریت می‌کنند.

بااین‌حال در صرافی شبکه‌ای مسئولیت دارایی به صرافی سپرده می‌شود و  از خدمات یک صرافی دیگر استفاده می‌کند. این صرافی‌ها اهمیتی نمی‌دهند کاربرانشان چه کسانی هستند و چه اهدافی دارند به‌همین‌دلیل آن‌ها را شناسایی نمی‌کنند.

خطرات صرافی شبکه ای   

صرافی شبکه‌ای

در صرافی‌های سنتی ارز، همیشه بزرگ‌ترین مشکل، پول‌شویی بوده است. چون بانک خبرنگار که از او خدمات گرفته می‌شود فقط بانک متقاضی را می‌شناخت نه مشتری آن را. به‌این‌ترتیب در بسیاری از موارد که بانک متقاضی، فرآیندهای امنیتی درستی نداشت بانک خبرنگار، او و همه مشتریانش را در لیست سیاه قرار می‌داد تا از خطر پول‌شویی دور بماند.

اما ازآنجایی‌که بازار کریپتو هنوز در مرحله نوپایی خود قرار دارد و قوانین آن به‌طور کامل توسعه داده نشده‌اند، یک صرافی به‌راحتی می‌تواند در یک صرافی بزرگ ارز دیجیتال حساب باز کند و مورد ردیابی قرار نگیرد.

اغلب صرافی‌های شبکه‌ای در فضای کریپتو فرآیند شناخت مشتری (KYC) و قوانین ضد پول‌شویی (AML) ضعیفی دارند یا اینکه هیچ فکری برای آن‌ها نکرده‌اند. همین باعث می‌شود به‌عنوان مجرمان سایبری تلقی گردند و از آن‌ها در پول‌شویی، کلاه‌برداری و باج‌گیری استفاده شود. به‌طورکلی استفاده از خدمات صرافی‌های شبکه‌ای می‌تواند مشکلات زیر را برای کاربر ایجاد کند:

  1. سپرده کاربر، نسبت به یک صرافی شناخته‌شده و معتبر امنیت کمتری دارد.
  2. ممکن است این سرمایه‌گذاری نوعی حمایت از فعالیت‌های غیرقانونی و تأمین مالی تروریسم باشد.
  3. صرافی‌های بزرگ معمولاً کاربران مشکوک خود را شناسایی و آن‌ها را بلاک می‌کنند. به‌این‌ترتیب ممکن است این صرافی توسط مقامات نظارتی تعطیل شود و سرمایه کاربران از دست برود
  4. اگر نسبت به عملکرد غیرقانونی اکسچنج شبکه‌ای آگاه باشد و از خدمات آن استفاده کنید ممکن است از سوی قانون مجرم شناخته شوید.

بهترین راه‌حل ممکن، دوری کردن از صرافی‌های شبکه‌ایست. ممکن است تشخیص آن‌ها مشکل باشد اما با توجه به دردسرهایی که ممکن است ایجاد کند بهتر است قبل از سرمایه‌گذاری در یک صرافی، از شبکه‌ای نبودن آن مطمئن شوید.  

تشخیص اکسچنج های شبکه ای     

معمولاً صرافی شبکه‌ای ماهیت رفتار شبکه‌ای خود را برملا نمی‌کند. تشخیص این صرافی‌ها مسئولیتی است که به عهده کاربران است. اما از مواردی که در ادامه آورده‌ایم می‌توانید به شبکه‌ای بودن صرافی پی ببرید:

  • ثبت نام آن‌ها فوری و بدون هیچ هشدار امنیتی انجام می‌شود. آن‌ها KYC یا AML ندارند.
  • واسط کاربری آن‌ها نشان نمی‌دهد معاملات کجا انجام می‌شود. این صرافی‌ها شفاف نیستند.
  • تغییر نرخ ارزها می‌تواند نشان‌دهنده یک صرافی شبکه‌ای باشد چون صاحبان حساب‌ها از مبادلات مختلفی استفاده می‌کنند که هر کدام نرخ خاص خود را دارند. 
  • هیچ حرف شفافی درباره اینکه این صرافی، معاملات را انجام می‌دهد گفته نمی‌شود. یک صرافی قانونی بیان می‌کند که مبادلات از طریق پلتفرم آن انجام می‌شود نه حساب‌های شبکه‌ای.
  • صرافی نرخ‌های کارمزد مختلفی دارد که می‌توانید از بین آن‌ها انتخاب کنید. این نشان می‌دهد صرافی از حساب‌های شبکه‌ای در صرافی‌های دیگر که کارمزدهای مختلفی دارند استفاده می‌کند.
  • اگر مشکوکید که از یک اکسچنج شبکه‌ای استفاده می‌کنید روند انجام مبادلات خود را توسط اکسپلورر بلاک‌چین بررسی کنید. ممکن است متوجه شوید آنچه در این معامله دریافت کرده‌اید از یک کیف پول مربوط به صرافی دیگری وارد شده است.

مثالی از صرافی شبکه ای

صرافی شبکه‌ای

صرافی بایننس درحال‌حاضر یک صرافی ارز دیجیتال پیشرو در بازار است که از موقعیت خود برای مبارزه با مخلان بازار کریپتو و کمک به حفظ اکوسیستم آن بهره می‌گیرد. بایننس به‌طور منظم حسابرسی‌های روی همه حساب‌های شخصی و تجاری که در حال انجام معامله هستند انجام می‌دهد. این حسابرسی‌ها مواردی مثل تحلیل معاملات آن‌ها و میزان ریسک این معاملات را دربرمی‌گیرد.

اخیراً بایننس تحلیلگر تحلیل‌گر زنجیره‌ای آزمایشگاه‌های TRM (TRM Labs Chain Analyzer)  را که یکی از بهترین ابزارهای امنیتی این صنعت است برای شناسایی سرویس‌های شبکه‌ای در صرافی‌ها بکار گرفته است.

فرض کنید یک معامله در صرافی شبکه‌ای در حال انجام است. در این صورت بایننس به جامعه خود اطمینان می‌دهد که اقدامات مناسبی مثل خارج کردن کاربران از صرافی، پیگیری قانونی یا فاش کردن نام آن‌ها را انجام دهد. مثلاً حساب مرتبط با Suex.io که یک صرافی غیرقانونی ارز دیجیتال در روسیه بود از این پلتفرم خارج شد و داده‌های آن به مقامات نظارتی ارسال گشت.

با افزایش محبوبیت صرافی‌های شبکه‌ای در اوکراین و روسیه، بایننس به تلاش خود برای شناسایی و حذف آن‌ها از پلتفرم خود ادامه می‌دهد. همچنین استفاده از سیاست‌های KYC و AML را تشویق می‌کنند.

جمع‌بندی

صرافی شبکه‌ای یا Nested Exchange صرافی‌هایی هستند که خودشان کار تأمین نقدینگی و ارتباط خریدار و فروشنده را انجام نمی‌دهند بلکه این کار را از طریق حساب‌هایی که در صرافی‌های دیگر دارند انجام داده و کارمزد می‌گیرند. این صرافی‌ها معمولاً فرآیندهای امنیتی ندارند و از این نظر مسیر خوبی برای پول‌شویی و جرائم مالی محسوب می‌شوند.

با صرافی و آکادمی کیوسک همراه باشید تا از به روزترین مقالات ارزهای دیجیتال، با خبر شوید.

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.